امامزاده نور استراباد و آثار عصر تيمورى اين امامزاده كه بنا به روايت راويان محل دفن اسحاق بن موسى بن جعفر مىباشد ، به شماره 346 ثبت تاريخى گرديده است . هم‌اكنون بارگاه و مرقد آن جزو بافت قديم شهر استراباد ( گرگان كنونى ) محسوب شده و در گذر سرچشمه و محله سبزه مشهد واقع شده است . نام اين محل هم به احتمال زياد برگرفته از گنبد سبزى بود كه در قرون قبل بجاى سقف سفالى بعدى قرار داشت . بناى آجرى فعلى اين امامزاده بسيار زيبا و از نظر هنر و معمارى چشم‌نواز است . نماى آن از خارج 12 ترك ولى از داخل 4 گوش مىباشد كه در زير تمامى بنا و درون زمين ، كانال راهرو مانندى به طول 20 متر ، ارتفاع 3 متر و عرض يك متر قرار دارد . معماران بومى در گذشته به اين كانال « گربه‌رو » مىگفتند . اين كانال براى دفع رطوبت بيش از حد فضا و نيز خاك زير بنا حفر شده بود . در كل اين امامزاده كتيبه‌هاى بسيار ارزشمندى به چشم مىخورند كه از نظر تاريخى در خور توجهند . مرقد گچ‌برى شده كه روى آن آيات قرانى به خط كوفى دارد ، درب قديمى متعلق به سال 857 ه ( عصر ابو سعيد تيمورى ) ، صندوق چوبى روى مرقد كه قسمت جنوبى آن قديمىترين كتيبه چوبى منطقه گرگان يعنى سال 525 ه را دارد و نقوش حواشى محراب از جمله موارد مورد توجه هستند . بعلاوه تا اواخر دوره قاجار و اوايل دوره پهلوى قبرستان بزرگى در قسمت جنوبى امامزاده وجود داشت كه سنگ قبرهاى آن بسيار ارزشمند بود . اين قبرستان و سنگ‌هاى آن‌را در صفحات بعد با ارائه تصاوير معرفى نموده‌ايم . متاسفانه پس از مخروبه شدن اين محوطه ، سنگ‌قبرها هم به نقاط مختلف شهر حمل ، پراكنده و يا در دل